De biechtdrempel zit in je hoofd. 

Het is de moeite om je fouten hardop te zeggen. Dat komt door 4 menselijke gevoelens:

•  Schaamte: Bang wat de priester denkt

• Kwetsbaarheid: Je geeft je bloot, dat voelt onveilig  

• Trots: Moeilijk toegeven dat je fout zat

• Schuld: Je fouten voelen te zwaar om uit te spreken

Waarom toch biechten?

Er is ook een kracht die uitnodigt: 

• Geen straf, maar kwijtschelding: De priester veroordeelt niet. Hij helpt helen.

• Priesters schrikken nergens van: Ze hebben alles al gehoord. Respect voor eerlijkheid.

• Biechtgeheim is absoluut: Wat je zegt, blijft tussen jou, priester en God.

• Het geeft lucht: Uitspreken maakt je hoofd leeg. Schone lei.

De strijd herkenbaar in hout

Kijk naar de boog: zie de demon en Maria

De demon houdt tegen. Maria help en wijst naar het Lam Gods

Die strijd in je hoofd is normaal. De kunst herinnert eraan.

Johannes de Doper was een Joodse profeet uit de eerste eeuw en een neef van Jezus. Hij speelde een belangrijke rol bij de overgang naar het christendom door mensen voor te bereiden op de komst van de Messias.

Leven in de woestijn

Johannes koos voor een eenvoudig en teruggetrokken leven in de woestijn van Judea. Hij droeg een mantel van kameelhaar en leefde van wat de natuur hem bood, zoals sprinkhanen en wilde honing. Vanuit de woestijn riep hij mensen op om bewuster en rechtvaardiger te gaan leven.

De betekenis van de doop

Zijn oproep bleef niet onopgemerkt; veel mensen trokken naar hem toe bij de rivier de Jordaan. Als uiterlijk teken van een nieuw begin en het achterlaten van fouten, dompelde hij zijn volgelingen onder in het water. Dit ritueel gaf hem zijn bekende naam. Het hoogtepunt van zijn werk was de doop van Jezus, die hij herkende en introduceerde als de Messias.

Een tragisch einde

Johannes nam geen blad voor de mond, ook niet tegenover de elite. Toen hij de Joodse vorst Herodes Antipas aansprak op zijn huwelijkskeuze, liet de koning hem gevangenzetten. Na een conflict aan het hof werd Johannes uiteindelijk in de kerker onthoofd.

Dit zei Jezus over Johannes de Doper

Toen hij runderen van farizeeën en sadduceeën in groten getale tot zijn doop zag komen, sprak hij tot hen: 'Adderengebroed, wie heeft u op de gedachte gebracht de komende toorn te ontvluchten? Brengt dus vruchten voort die beantwoorden aan uw bekering [...].'" (Matteüs 3:7-8) 

De keuze voor Johannes de Doper bij de vormgeving van de biechtstoel is geen toeval. Zijn optreden in de Bijbel sluit namelijk goed aan bij de innerlijke strijd die mensen voeren die voor de biechtdrempel staan. De vormgeving wordt op verschillende manieren verlaagt

1. Hij vraagt zonder blikken of blozen om bekering

Johannes maakt de keuze heel simpel en zwart-wit: ga je verder op de verkeerde weg, of keer je om? Biechten betekent simpelweg 'ja' zeggen tegen die omkeer. Niet biechten is 'nee' zeggen.

"In die tijd trad Johannes de Doper op en predikte in de woestijn van Judea: 'Bekeer u, want het Rijk der hemelen is nabij.' Deze toch is het die de profeet Jesaja bedoelde, toen hij zeide: Een stem van iemand die roept in de woestijn: Bereidt de weg van de Heer, maakt zijn paden recht."  (Matteüs 3:1-3)

2. Hij toont wat 'dwalen' is, zonder opsmuk

Johannes keek door maskers heen en spaarde niemand. Hij noemde de religieuze leiders die vroom kwamen doen zelfs "adderengebroed". Dat klinkt hard, maar het kan helpen om wakker te schudden uit een houding van schijnheiligheid.

Voor diegene die voor de biechtdrempel staat heft het de angst voor 'vroom doen' op: Je hoeft je in de biechtstoel niet perfect te zijn of beter voor te doen dan je bent. De biechtstoel is een 'no-nonsense'-plek. 

Geen privileges of status: Status, afkomst of een mooie buitenkant tellen niet. Iedereen is gelijk.

De zorgvuldig opgehouden façade mag wegvallen. Je hoeft je slechte kanten niet mooier te maken; Johannes legt de vinger al op de zere plek. Die pijn bepaalt de keuze: loop je weg, of word je eerlijk?

"Toen hij runderen van farizeeën en sadduceeën in groten getale tot zijn doop zag komen, sprak hij tot hen: 'Adderengebroed, wie heeft u op de gedachte gebracht de komende toorn te ontvluchten? Brengt dus vruchten voort die beantwoorden aan uw bekering [...] en beeldt u niet in dat gij bij uzelf kunt zeggen: Wij hebben Abraham tot vader.'" (Matteüs 3:7-8)

3. Hij wijst direct naar Christus

Johannes stelt niet zichzelf centraal, maar wijst de weg naar de oplossing. Hij leert de kerkganger dat je met je schuld en je fouten niet bij hem moet zijn, maar bij Jezus. Zijn uitgestrekte hand in het houtsnijwerk herinnert je eraan dat er na de strenge woestijnwoorden direct een aanbod van vergeving klaarligt. Biechten is met een gezond portie vertrouwen 'ja' zeggen tegen dat aanbod van Christus om je zonden weg te nemen.

"[...] Hij die na mij komt, is sterker dan ik, en ik ben niet waardig Hem van zijn sandalen te ontdoen. Hij zal u dopen met de heilige Geest en met vuur." (Matteüs 3:11)

Kortom: Johannes de Doper haalt de druk weg dat je aan een bepaald 'heilig' plaatje moet voldoen. Hij nodigt de zoeker uit om te breken met de schijn en met niets anders dan de rauwe, eerlijke realiteit over de drempel te stappen.